Με αφετηρία την ιδέα ενός παραδοσιακού καταφυγίου στην εξοχή, το έργο επαναπροσεγγίζει μια υφιστάμενη κατοικία στην Εύβοια μέσα από την ανακαίνιση και την επέκτασή της, δημιουργώντας έναν τόπο για οικογενειακές συγκεντρώσεις και κοινές εμπειρίες όλο τον χρόνο.
Αντλώντας έμπνευση από την αγροτική αρχιτεκτονική παράδοση, η μελέτη συνδυάζει οικείες μορφές, δίρριχτες στέγες, φυσική πέτρα και ξύλο με μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα. Το τοπίο γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής και αναπτύσσεται γύρω από μια φυσική πισίνα, σχεδιασμένη σαν μια μικρή λίμνη. Περιτριγυρισμένο από μεσογειακή βλάστηση, πέτρινα μονοπάτια και σκιασμένους υπαίθριους χώρους, το νερό γίνεται η καρδιά της σύνθεσης, ενώνοντας την αρχιτεκτονική, τη φύση και την καθημερινότητα.
Το αποτέλεσμα είναι μια σύγχρονη ερμηνεία της αγροτικής οικογενειακής κατοικίας, που υμνεί την απλότητα, τη συντροφικότητα και μια βαθύτερη σχέση με τη γη.







